به عنوان یک واسطه مهم برای تجارت و تدارکات بین المللی ، طراحی ساختاری شرکت های حمل و نقل حمل و نقل به طور مستقیم بر کارآیی خدمات و تجربه مشتری تأثیر می گذارد. از ساختار سازمانی گرفته تا ماژول های تجاری ، شرکت های حمل و نقل حمل و نقل به طور معمول یک الگوی مدیریت سلسله مراتبی را برای اطمینان از هماهنگی و حرفه ای بودن در همه جنبه ها اتخاذ می کنند.
از نظر سازمانی ، شرکت های حمل و نقل حمل و نقل عموماً به سطح مدیریت ، عملیات و اجرا تقسیم می شوند. سطح مدیریت مسئول تصمیم استراتژیک- ساخت و تخصیص منابع ، از جمله توسعه بازار ، نگهداری ارتباط با مشتری و مدیریت انطباق است. سطح عملیات بر فرآیندهای اصلی تجارت مانند رزرو ، ترخیص کالا از گمرک و هماهنگی حمل و نقل متمرکز است که به طور معمول به بخش های حمل و نقل اقیانوس ، هوا ، زمین و بین المللی تقسیم می شود. سطح اعدام ، متشکل از پرسنل عملیاتی خط- ، مستقیماً وظایف خاصی مانند تهیه اسناد ، ردیابی بار و انجام استثنا را انجام می دهد. این ساختار سلسله مراتبی هر دو تصمیم کارآمد- ساخت و اجرای دقیق کسب و کار را تضمین می کند.
از دیدگاه عملکردی ، ساختار شرکت های حمل و نقل حمل و نقل در مورد نیازهای مشتری متمرکز است ، و در درجه اول شامل ترتیبات حمل و نقل ، ترخیص کالا از گمرک ، مدیریت انبارداری و ارزش-} اضافه شده است. ترتیبات حمل و نقل یک عملکرد اصلی است که شامل انتخاب مسیر ، رزرو فضا و مذاکره نرخ حمل و نقل است. ترخیص کالا از گمرک به یک تیم اختصاصی برای حرکت در اختلاف در مقررات بین المللی و اطمینان از انطباق متکی است. مدیریت انبارداری منابع زنجیره تأمین را برای ارائه خدمات ذخیره سازی ، توزیع و تحویل موقت ادغام می کند. ارزش {5 {}} خدمات اضافه شده مانند آژانس بیمه ، بسته بندی باری و مشاوره زنجیره تأمین آدرس بیشتر نیازهای مشتری را آدرس می دهد.
علاوه بر این ، شرکت های حمل و نقل مدرن ، اغلب برای بهینه سازی کارآیی ساختاری از فناوری های دیجیتال استفاده می کنند. به عنوان مثال ، با استفاده از TMS (سیستم های مدیریت حمل و نقل) یا EDI (تعویض داده های الکترونیکی) برای فعال کردن اشتراک اطلاعات واقعی- ، در نتیجه باعث بهبود پاسخگویی و شفافیت می شود. به طور خلاصه ، ساختارهای حمل و نقل حمل و نقل باید تخصص را با انعطاف پذیری برای رفع پیچیدگی و پویایی تجارت جهانی تعادل برقرار کنند.
